Bayramları sevmiyorum ama bu bayram bi başka

Hayatım bolca parçalanmış aile örnekleriyle dolu. Ben de çok sonradan parçalanmış bir ailenin çocuğuyum. Gurbette büyüyünce de ne akrabalık bağlarım oluştu, ne kalabalık bir bayram bilirim çocukluğumdan. O yüzden bütün bu bayram seyran coşkusu, aile temalı özel günler bi tık iter beni.

Tanıdığım bildiğim ‘aile’ arazisinde kimin ayak izine bassam direkt bir kaosun içine düşmekten, ben de köyün delisi gibi hiç ellenmemiş patikalardan gittiğim bir yaşantıdayım uzun zamandır. Duygusal yatırımımı bir türlü yaranamadığım, hep benim vermeme bakan hiçbir aile üyesine yapmıyorum artık. Hayırsız evlat, hayırsız kardeş, bencil bir insanım artık bazılarının hikayelerinde. Olsun. Olayım.

Ama arkadaşlar🥲 ben aynı zamanda halayım. Benim güzeller güzeli, kuğu gibi, su gibi bir kız yeğenim var. Ve şükürler olsunki ben yeğenini çok seven, ona bu sevgisini çok uzun yıllar hasret kaldıktan sonra, yeniden gösterme şansı yakalamış bir halayım. Çok duygulu çok duygusalım. Benim güzel yavrum iki gündür misafirimiz. Bu hepimiz için bir ilk. Öyle güzel bir bayram oldu ki bana, kalbim kocaman minnetle dolu. Gelmiş geçmiş boynu bükük bütün bayramlarım yeşerdi çiçeklendi sanki. Ne güzel şey insanın yeğeninin olması, ona bir şeyler yapması. Onu çok seviyorum❤️ Allah bize daha nicelerini nasip etsin inşallah.

Şimdi prensesim bizdeki son gecesini geçiriyor. İçimdeki duygusal roller coaster’ı size anlatamam. Birkaç yüz tane ağaca sarılıp ağlayasım var. Gerçekten ayrılmaya hazır değilim. Ama elimden gelen bir şey de yok… Biraz günlükçülük yapacaktım ama dedimki bloğumda dursun.

Malesef parçalanmış ailelerden gelmenin yorgunluğu diye bir gerçek var. Bir parça huzur için çok uzun yıllar bekledim. Buldum ama çok şükür❤️ o yüzden bu, aslında mutlu bir yazı.

Benim canım fındıkım. Evimize içimize neşe kattın. Seni çok çok çok ama çok seviyorum❤️ seninle daha nereleri gezeceğiz🙂‍↔️🫂