Hayatım bu ara pek tatlı geçiyor maşallah. Ya da ben öyle görmek istiyorum🙃 N’olduysa şu yazıdan sonra oldu ve ben kendimi bir anda hayat telaşesi içinde buldum. Ama hiç şikayetim yok. Şu yazıda da dediğim gibi ben nadasa doymuştum gerçekten. İçten içe, özellikle de işimle ilgili tuhaf bi özlem içindeydim ve hayat da bana her zamanki gibi kişiye özel sipariş teslimini yaptı. Çok seviyorum hayatın bu kıvrak zekasını arkadaşlar. Bütün kırılganlığınla, sahici samimi bi kalple neye ihtiyacın olduğunu söyle ve kenara çekil. Bunun tılsımlı bi yanı var gerçekten.

O zaman bu tılsımlı enerjiyi koruyarak hadi güzel bi 2025’i uğurlama yazısı yazalım bakalım:

• Bu yıl kesinlikle planlı olmakta kendimi en geliştirdiğim yıl oldu. Hala eksiklerim var evet; ama çalışan bi anne olarak şu anda mentalimi, evimi ve hayatımı en çok ayakta tutan şey günlük/haftalık planlarım. Resmen yapılacak maddeleri tamamlamamın hazzını, kendime yakıt olarak kullanmayı keşfettim. Kesinlikle dinlenmeyi ihmal etmeden, her şeyin ( bize yetecek kadar) hakkından gelebildiğimi görmek çok güzel.

• Arkadaşlık tanımım çok değişti. Eskiden daha fazla ‘yakın arkadaşım’ vardı. Ama araya hayat girdikçe, bazılarıyla kopmayı seçtikçe, resmen farklı bi yalnızlığa geçiş yaptım. Yakın çemberimde pekte sıkı fıkı olduğum kimse yok açıkçası. Ve bununla da gayet okeyim. Yüzeysel ilişkiler de insanı beslermiş. Her ilişki de depderin olmak zorunda değilmiş. Sanırım resmi olarak hayatımın ‘yakın arkadaşsız’ dönemindeyim artık. Birlikte hoş vakit geçirmelik buluşmalara, toplaşıp sohbet etmeye hala bayılıyorum. Ama bir şeyler değişti bende. Bireyselleşme konusunda biraz daha piştim ve artık arkadaşsızlık, yakın arkadaşsızlık benim yeni doğalım oldu bu yıl.

• Oğlumun resmen büyüdüğünü en çok idrak ettiğim yıldın 2025. Canımın içi güzeller güzelim benim. Ne büyük nimet onun büyümesine şahitlik etmek. Artık kocaman ve bu beni çok duygulandırıyor🥲

• Ailem de ailem, evim de evim❤️ burası hep aynı❤️

• Bi ara mesleğimin de bi parçası olduğuna çok emin olduğum bi içsel sıkıntı halindeydim. Hatta içten içe başka hayaller kurduğum, küçük çaplı denemelerim de oldu. Ama dönüp dolaşıp huzuru yine kendi mesleğimde buldum. 2025 biterken bana en büyük sürprizini burdan yaptı arkadaşlar. Yani iyice dinlenmiş, sakinleşmiş, hayatta kalma modundan çıkmış halimle öğretmenlik ne balmış meğer. O okul ortamının, o bıcır bıcır öğrenci kalabalığının, sınıfta öğrencilerle olmanın şu an bana ne kadar iyi geldiğini anlatamam. O kadar çok seviyorumki ders yapmayı, onlarla sohbet etmeyi, onlarla o anı ve ortamı paylaşmayı… sanırsınız yeni atamayım. Şimdi bu hali korumak için kendine iyi bakım vermeye devam etmek var gerçekten. Çünkü kendini düzenleme hayat devam ettikçe gereken bir şey.

İşte böyleyken böyle. Zaten ev kuşu, kitabını okuyan, çocuğuna bakan, eşini seven bi kadındım. Hala öyleyim. Bunlara ilaveten arkadaşsız ve iş aşkıyla bu ara yeni bi döneme geçtiğim yaşantımda ben her zamanki gibi yeni yıl için heyecanlı ve umut doluyum. Kendime verdiğim ödev, bu yıl daha fazla hayal kurmak. Çünkü tüm bu regülasyon pratiklerini hayatımın içine oturtana kadar sanki fazla mantıklı ve gerçekçi bi insan oldum çıktım. Hem regüle olalım hem de hayal kurmaktan vazgeçmeyelim, değil mi ama?

Sizin var mı 2025’e bir diyeceğiniz? Varsa yazsanıza yorumlara.

Herkese şimdiden musmutlu yeni seneler dilerim🌸